پروتکلهای VPN؛ VLESS، Reality، V2Ray و Xray چیست؟
اگر اسم VLESS، Reality، V2Ray، Xray، Hysteria یا Sing-box رو شنیدی و نمیدونی یعنی چی، این راهنما پروتکلهای مدرن پشت سرویسهای VPN رو به زبان ساده توضیح میده.
آخرین بازبینی: 2026-09-04
اگر اسم VLESS، Reality، V2Ray، Xray، Hysteria یا Sing-box رو شنیدی و نمیدونی یعنی چی، این راهنما پروتکلهای مدرن پشت سرویسهای VPN رو به زبان ساده توضیح میده.
آخرین بازبینی: 2026-09-04
پروتکل، مجموعه قواعدیه که مشخص میکنه داده بین دستگاه شما و سرور چطور رمزنگاری و منتقل بشه. پروتکلهای مختلف تفاوتهایی در سرعت، پایداری و میزان شناساییپذیری ترافیک دارن؛ به همین دلیل سرویسهای باکیفیت معمولاً از چند پروتکل همزمان پشتیبانی میکنن تا بسته به شرایط شبکه، بهترین گزینه انتخاب بشه.
V2Ray و نسخهٔ توسعهیافتهترش Xray، پلتفرمهای نرمافزاریای هستن که چند پروتکل انتقال داده رو (از جمله VLESS) پیادهسازی میکنن. این پلتفرمها بهخاطر انعطاف بالا در تنظیمات، پایهٔ خیلی از سرویسهای VPN مدرن شدن.
VLESS یک پروتکل سبک برای انتقال داده است که نسبت به پروتکلهای قدیمیتر، سربار کمتری داره و معمولاً اتصال سریعتری فراهم میکنه. VLESS بهتنهایی رمزنگاری نمیکنه و معمولاً همراه یک لایهٔ امنیتی مثل TLS یا Reality استفاده میشه.
Reality یه لایهٔ امنیتی جدیدتره که هدفش اینه ترافیک VPN از نظر ظاهری شبیه یک اتصال HTTPS معمولی بهنظر برسه، بدون نیاز به گواهی SSL جداگانه. همین موضوع باعث شده Reality برای پایداری اتصال در شرایط فیلترینگ سختگیرانه محبوب بشه.
Hysteria یه پروتکل مبتنی بر UDP هست که برای شبکههای با کیفیت پایین یا پرنویز طراحی شده و میتونه در برخی شرایط سرعت بهتری ارائه بده. Sing-box هم یه پلتفرم همهکارهست که از چند پروتکل مختلف (از جمله VLESS، Hysteria و بقیه) پشتیبانی میکنه و امکان ترکیب و تنظیم انعطافپذیر رو فراهم میکنه.
انتخاب پروتکل مناسب به کیفیت شبکهٔ شما، نوع دستگاه و شرایط اتصال بستگی داره. نیازی نیست خودتان این تنظیمات فنی رو دستی انجام بدید؛ سرویسهای باکیفیت این انتخاب رو بهصورت خودکار یا با راهنمای ساده در اختیار کاربر قرار میدن.
یک پروتکل سبک انتقال داده که معمولاً همراه یک لایهٔ امنیتی مثل Reality برای اتصال سریعتر و پایدارتر استفاده میشود.
یک لایهٔ امنیتی که ترافیک VPN را شبیه یک اتصال HTTPS معمولی نشان میدهد تا پایداری اتصال بهتر شود.
هیچ پروتکلی برای همهٔ شرایط بهترین نیست؛ به کیفیت شبکه و نیاز کاربر بستگی دارد و سرویسهای خوب چند پروتکل را همزمان پشتیبانی میکنند.